متديّن به مذهب و آئين حقّ و شريعت اسلام روا مىدارد . بر اساس مطالب گذشته ، حركت غائى انسان در نظام تكوين و تشريع به سمت و سوى كمال مطلق است ؛ و از آنجا كه ذات اقدس حقّ نهايت جميع كمالات و اصل كلّيهء ارزشها و تراوشات حقيقت وجود است ، معرفت ذات پروردگار منتهاى جميع مراتب كمال و فعليّت‌هاى انسانى خواهد بود . بنابراين هر مكتبى كه انسان را به اين نقطهء غائى و مقصد أسنَى هدايت نمايد كامل ، و اگر به مراتب مادون از صفات و اسماء و آثار ذات ارجاع دهد در هويّت خويش ناقص و ناتمام خواهد بود . رسول گرامى اسلام محمّد بن عبدالله صلّى الله عليه و آله و سلّم با تكميل بعثت انبياءِ گذشته ، به فرمودهء خويش : بُعِثتُ لُاتَمِّمَ مَكارِمَ الأخلاقِ ، [ 1 ] نه تنها با تأييد و امضاى اديان گذشتهء الهى عملًا خود را در همان مسير و ممشاى توحيدى آنان به جهانيان معرّفى و ابراز نمود ، چنانچه در آيهء شريفه مىفرمايد : ( قُلْ إِنَّنى هَدانى رَبِّى إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ ديناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهيمَ حَنيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكين ) [ 2 ] بلكه با اظهار مبانى بسيار عالىتر و راقىتر در مراتب توحيد و تربيت نفوس براساس آن مبانى راقيه ، قولًا و فعلًا هويّت متكاملهء اديان الهى را به آخرين نقطه از قلّهء رفيع معرفت و شناخت ذات حضرت حقّ متصل ساخت .

--> [ 1 ] - بحار الأنوار ، ج 67 ، ص 372 ، باب 59 : الخوف و الرجاء و حسن الظن بالله تعالى . [ 2 ] - سوره الأنعام ( 6 ) آيه 161 .